papa en mama's huwelijksreisen ik mag lekker mee

om 5 uur wprden we wakker en gaan lekker een kijkje nemen bij het zwembad, even lekker traplopen en daarna zijn we met zijn allen een douche gaan nemen. Benthe kon zich prima vermaken met het water op de grond.
Mama trekt na het douchen haar natte kleren aan (ze had ze gister uitgewassen en opgehangen, maar helaas dus nog niet droog). Papa stinkt een uur in de wind en doet deo op van mama. Ik mag vandaag in een t-shirtje lopen mama had reserve kleertjes in de handbagage zitten dus ik kan nog eventjes vooruit.
Nu lekker ontbijten….mmm het is zeven uur maar we kunnen pas vanaf half negen ontbijten. Dat vinden papa en mama te lang duren dus we gaan vast naar het vliegveld.

Op het vliegveld kan martijn na het proberen van 3 automaten eindelijk geld pinnen. Gelukkig, dan kunnen we nu gaan ontbijten.. jamaicastyle.. alle eettenten gaan pas om acht uur open, jamaica style..

Om 10 uur hebben we de auto, we rijden naar ocho rios, papa en mama voelen zich gelijk wat beter met5 een auto onder hun kont. en bij benthe roept het ook een welkome reactie op, ze valt gelijk in slaap zodra de motot start.

na anderhalf uur rijden komen we in het all inclusive, veel te vroeg om de kamer op te mogen maar onze bandjes krijgen we wel dus, drinken en eten kunnen we wel. We bezoeken de giftshop en slaan een paar dingen in:
3 setjes kleren voor benthe, slippers voor benthe en mama, een zwemluier voor benthe, bikini voor mama en zwembroek voor papa. t-shirt voor papa en ook een voor mama, mama moet ook nog een jurkje hebben.
Dan ook nog tandpasta en tandenborstels, zonnebrandcreme. En zo zijn we weer wat geld armer.
Om 2 uur kunnen we de kamer op, nu kunnen we bellen om de bagage te checken. Er komt een vliegtuig binnen vanavond dan kan de bagage mee komen. moeten we morgen nog maar een keer bellen.
Ook bellen we even met het thuisfront zodat zij weten dat we zijn waar we zijn.
Na het avondeten vallen we als een blok in slaap en maken we een goede nacht.

hallo allemaal,
het heeft even op zich laten wachten maar hier dan eindelijk een verhaaltje van ons vakantiegangers….

Op de ochtend dat we gingen inchecken leek het allemaal goed te gaan, de vrouw achter de balie had een wat jamaicaanse werkstijl maar we waren ingechecked.

Bij de gate aangekomen kregen we te horen dat ze benthe als kind en niet als baby hadden ingechecked, dit had de stewrades gelukkig gezien dus zij had al een fax naar london gestuurd. Maar we moetsen wel naar de balie om dit aan te geven.. nou prima, als het maar goed komt.

benthe vond de eerste reis helemaal geweldig. Met het opstarten heeft ze lekker haar flesje opgedronken dus nergens last van gehad. Ze is de hele vlucht wakkeer geweest en heeft gelachen met iedereen die om haar heen zat.
Bij het landen gingen we nog even testen of benthe het landen wel leuk vond, er werd namelijk een landing op het laatste moment afgebroken omdat de landingen te snel opeen volgden en de piloot de afstand met het vorige vliegtuig te minimaal vond. Uiteindelijk stonden we mooi en veilig op de grond.

Bij de overstap in london gelijk naar de balie waar het allemaal weer goed kwam na een hele hoop geregel. Wel hadden we inderdaad mooie plekken, er sliep al een meneer naast ons. Voor ons was een wand waar een autositje op geplaatst kon worden. Er kwam een meneer naast ons zitten, maar die heeft een andere plek geregeld voor zichzelf zodat wij wat meer ruimte zouden hebben, dus Benthe had haar eigen stoel.

Benthe was helemaal bekaf, ze sliep al bij het opstijgen en ze heeft nergens last van gehad. Ze heeft een half uurtje bij mama op schoot gelegen en daarna nog een uurtje inhet autostoeltje geslapen. De vlucht duurde negen uur waarvan ze uiteindelijk de laatste zeven en een half uur wakker is geweest. Dit had hele leuke momenten en ook wat moeilijkere momenten. Maar alle mensen waren erg aardig en probeerde haar in de moeilijke momenten af te leiden.
Martijn had een praatmaatje gevonden in het vliegtuig, de man naast ons. Hij was gepensioneerd, werkte bij philpis, had een hobby, dat was reizen, en ook hij mocht graag praten. Als we in london waren moesten we maar met hem uit eten gaan zei hij.
Toen we er waren…. moesten we ook nu een tweede poging ondernemen om te landen, de eerste landen wilde de piloot niet doorzetten omdat er een te sterke achterwind was en hij dit niet veilig vond, hij heeft ervoor gezorgd dat we op een andere baan wel konden landen. Tijdens deze poging vertelde martijn over het soepel verlopen van de reis, toen grapten we met zijn allen nog over het kwijtraken van bagage…..

In miami moesten we een uur in de rij staan om door de customs te komen, hier moesten we volgens de een onze koffers ophalen en volgens de ander niet. Uiteindelijk moest dit dus niet!! Wij door naar de volgende balie om te regelen dat benthe weer een instapkaart zou krijgen, daarna weer door de costums, en daarna…………
HET VLIEGTUIG DAT WE MOETEN HEBBEN HEEFT MEER ALS TWEE UUR VERTRAGING. o ja had ik al gezegd dat de overstaptijd al meer als drie uur was. Benthe was nu zo moe, maar er waren te veel kindjes waar ze mee kon spelen dat ze maar doorging. Vlak voordat we in het laatste vliegtuig stapte ging ze overgeven van moeheid. Dit wa secht heel erg zielig. Gelukkig heeft ze de laatste vlucht wel helemaal geslapen. Bij het uitchecken heeft ze ook geslapen bij mama op de arm, zo moe was ze.

Door de douane gaan we onze koffers ophalen, het is 11 uur s’avonds locale tijd. mmmm, de band is gestopt met lopen, maar waar zijn onze koffers nou???? NOU NERGENS DUS. waarschijnlijk staan ze nog in london.
Moesten we nog formulieren gaan invulen ook. En die mannen daar hadden echt een jamaicaanse werkinstelling, vooral niet te hard werken en gewoon met je collega’s blijven kleppen. Wat was mama geirriteerd.
Nu met de taxi naar het hotel, heerlijk we kunnen het bed induiken………..wat horen we nu? wer wordt een feest gegeven in de kamer naast ons… gelukkig waren we zo moe dat we geen last hebben eghad van het feestje next door.

Vandaag zijn papa en mama weer blij, ze hebben mijn paspoort opgehaald en alles lijkt nu in orde te zijn. We kunnen dus toch nog op reis, alleen wat verlaat.

We gaan vrijdag weer een poging wagen, luc en betsie komen ons nog een keer ophalen, hopelijk zijn we dan vrijdag 22 februari om 10 uur s’avonds in the big apple (hotel in montego bay, jamaica).

De volgende dag gaan we dan de auto ophalen (die hadden we eerst de eerste week gehuurd maar die kon tegen een kleine vergoeding verschoven worden). We rijden dan naar het all inclusive hotel in Ochos Rios.

Deze week is erg luxe geworden, een auto voor de deur (kunnen we toch nog dagtripjes maken en wat van het eiland zien) en allemaal eten en drinken voor handen, we hoeven niet na te denken of alles wel in huis is.

De rondreis is dus komen te vervallen. We hebben 1 weekje korter vakantie.

Na de all inclusive week gaan we naar Miami en vanaf nu zijn er geen wijzigingen in het reisschema.

Ondertussen hebben we thuis ook niet stil gezeten en maar het meeste uit de tijd gehaald.
De deuren op zolder hangen er nu in, de badkamer gordijnen zijn vervangen, de schuur is opgeruimd, het konijnenhok is gemaakt, en ik heb buitenspeelgoed gekregen van papa en mama. Een speeltoren met glijbaan en een zandbak.

Daar ga ik nog mooi een paar daagjes op spelen samen met mama, papa, davida en david.

en nu de echte reden waarom we niet in het vliegtuig zitten:

Vanochtend om half vier precies op tijd stonden Luc en Betsie op de stoep,
de koffers stonden klaar, het stoeltje werd in de auto gezet, de koffers in de achterbak, even rustig een kopje thee en koffie, we hebben inmiddels toch tijd genoeg.
Om vier uur zetten we Benthe in de auto en onze reis is begonnen, DACHTEN WE.

Op schiphol afgezet en afscheid genomen van Luc en Betsie, willen we inchecken, het automatische systeem weigert ons, dan maar bij de balie inchecken. O, Benthe staat alleen bij mama bijgeschreven op het paspoort. Voor America moet Benthe een eigen paspoort hebben. ” als jullie nog even naar de marachausse gaan, kunnen jullie een nooddocument laten maken, jullie zijn mooi op tijd, dus dat komt nog wel goed". Achter ons staat een man die zegt dat dit hem ook al is overkomen en dat het inderdaad snel opgelost was.

Wij lopen naar de marachausse en zeggen tegen mekaar ” het begin is goed". Bij de marachausse aangekomen zeggen we dat we een nooddocument willen om naar en Via amerika te reizen. ” Oke mag ik uw paspoorten zien “. Anne geeft aan dat Benthe alleen bij haar op het paspoort staat geschreven, dus niet ook bij martijn. “o dan houdt het op……….” anne; hoezo? ” nou dan is het niet op schrift bewezen wie de vader is en dat is noodzakelijk voor het nooddocument. Dus naast het feit dat ze bij mama en het paspoort staat, had ze ook bij papa in het paspoort moeten staan, dan hadden we een nooddocument aan kunnen maken, maar nu niet omdat we nu nier van het gemeentehuis schriftelijk bewijs hebben dat Martijn de vader is. We kunnen dus niets voor u doen mw.”

cut klote en nog veel meer mooie woorden verlieten onze monden.

Oke wouter bellen, zodat hij Luc kon bellen, want Luc kon ons weer komen ophalen..
Ingeving, Oja wilma werkt bij het gemeentehuis, misschien heeft zij bevoegdheden en kan zij ons papieren faksen…..
Dus Anne belt Wilma om 6 uur wakker. Nee helaas, Wilma kan het gemeentehuis niet in om documenten te faxen. Hier zakt alle moed bij Anne in de schoenen en breekt even.

Martijn is al naar de balie om aan te geven dat we niet aan het nooddocument kunnen komen. Hij heeft contact met een aardige meneer van britisch airways. Ze bekijken samen de opties. Martijn komt anne weer ophalen van de marachausse en lopen naar de meneer toe. Opties: we kunnen volgende week wel weg. Dhr. zet onze tickets om naar aanstaande vrijdag en daarmee kunnen we dan toch nog weg.

alleen een weekje later,

Inmiddels zijn Luc en Betsie weer op schiphol en vragen ze aan ons of onze vakantie mooi is geweest!
We houden de humor erin!!!!

Maar 1 ding vinden we allebei ongelooflijk, waarom hebben we nergens gezien of te horen gekregen dat Benthe een eigen paspoort nodig heeft voor America,

America, the land of dreams/ america, the land that can shatter dreams.

ach, wij weten ook wel dat het onze eigen stomme schuld is, maar we moeten ook een beetje kunnen foeteren toch!

en dit is het verhaal waarom we weer in Zwolle zijn

nou, en dat gebeurt ons weer, opa en oma hebben zich verslapen, papa en mama slapen ook nog even door,
maar het vliegtuig vertrekt wel

papa en mama hebben enorme ruzie gehad en willen niet meer op huwelijksreis

JAmaica of toch NEEmaica

op schiphol aangekomen durft martijn de vliegreis toch niet aan met zijn rug

benthe is weer ziek geworden

martijn wilde niet meer verder met anne na het goed bekijken van het groene boekje

oeps martijn heeft toch meer uitgevroten met de stripper als hij had vertelt, anne is boos en gaat niet meer met hem weg

martijn komt er op schiphol achter dat benthe toch niet zijn dochter is, en gaat linea recta weer naar huis

en waar slaat dit allemaal op????????
zie nieuwe post