papa en mama's huwelijksreisen ik mag lekker mee

Vandaag zijn papa en mama weer blij, ze hebben mijn paspoort opgehaald en alles lijkt nu in orde te zijn. We kunnen dus toch nog op reis, alleen wat verlaat.

We gaan vrijdag weer een poging wagen, luc en betsie komen ons nog een keer ophalen, hopelijk zijn we dan vrijdag 22 februari om 10 uur s’avonds in the big apple (hotel in montego bay, jamaica).

De volgende dag gaan we dan de auto ophalen (die hadden we eerst de eerste week gehuurd maar die kon tegen een kleine vergoeding verschoven worden). We rijden dan naar het all inclusive hotel in Ochos Rios.

Deze week is erg luxe geworden, een auto voor de deur (kunnen we toch nog dagtripjes maken en wat van het eiland zien) en allemaal eten en drinken voor handen, we hoeven niet na te denken of alles wel in huis is.

De rondreis is dus komen te vervallen. We hebben 1 weekje korter vakantie.

Na de all inclusive week gaan we naar Miami en vanaf nu zijn er geen wijzigingen in het reisschema.

Ondertussen hebben we thuis ook niet stil gezeten en maar het meeste uit de tijd gehaald.
De deuren op zolder hangen er nu in, de badkamer gordijnen zijn vervangen, de schuur is opgeruimd, het konijnenhok is gemaakt, en ik heb buitenspeelgoed gekregen van papa en mama. Een speeltoren met glijbaan en een zandbak.

Daar ga ik nog mooi een paar daagjes op spelen samen met mama, papa, davida en david.

en nu de echte reden waarom we niet in het vliegtuig zitten:

Vanochtend om half vier precies op tijd stonden Luc en Betsie op de stoep,
de koffers stonden klaar, het stoeltje werd in de auto gezet, de koffers in de achterbak, even rustig een kopje thee en koffie, we hebben inmiddels toch tijd genoeg.
Om vier uur zetten we Benthe in de auto en onze reis is begonnen, DACHTEN WE.

Op schiphol afgezet en afscheid genomen van Luc en Betsie, willen we inchecken, het automatische systeem weigert ons, dan maar bij de balie inchecken. O, Benthe staat alleen bij mama bijgeschreven op het paspoort. Voor America moet Benthe een eigen paspoort hebben. ” als jullie nog even naar de marachausse gaan, kunnen jullie een nooddocument laten maken, jullie zijn mooi op tijd, dus dat komt nog wel goed". Achter ons staat een man die zegt dat dit hem ook al is overkomen en dat het inderdaad snel opgelost was.

Wij lopen naar de marachausse en zeggen tegen mekaar ” het begin is goed". Bij de marachausse aangekomen zeggen we dat we een nooddocument willen om naar en Via amerika te reizen. ” Oke mag ik uw paspoorten zien “. Anne geeft aan dat Benthe alleen bij haar op het paspoort staat geschreven, dus niet ook bij martijn. “o dan houdt het op……….” anne; hoezo? ” nou dan is het niet op schrift bewezen wie de vader is en dat is noodzakelijk voor het nooddocument. Dus naast het feit dat ze bij mama en het paspoort staat, had ze ook bij papa in het paspoort moeten staan, dan hadden we een nooddocument aan kunnen maken, maar nu niet omdat we nu nier van het gemeentehuis schriftelijk bewijs hebben dat Martijn de vader is. We kunnen dus niets voor u doen mw.”

cut klote en nog veel meer mooie woorden verlieten onze monden.

Oke wouter bellen, zodat hij Luc kon bellen, want Luc kon ons weer komen ophalen..
Ingeving, Oja wilma werkt bij het gemeentehuis, misschien heeft zij bevoegdheden en kan zij ons papieren faksen…..
Dus Anne belt Wilma om 6 uur wakker. Nee helaas, Wilma kan het gemeentehuis niet in om documenten te faxen. Hier zakt alle moed bij Anne in de schoenen en breekt even.

Martijn is al naar de balie om aan te geven dat we niet aan het nooddocument kunnen komen. Hij heeft contact met een aardige meneer van britisch airways. Ze bekijken samen de opties. Martijn komt anne weer ophalen van de marachausse en lopen naar de meneer toe. Opties: we kunnen volgende week wel weg. Dhr. zet onze tickets om naar aanstaande vrijdag en daarmee kunnen we dan toch nog weg.

alleen een weekje later,

Inmiddels zijn Luc en Betsie weer op schiphol en vragen ze aan ons of onze vakantie mooi is geweest!
We houden de humor erin!!!!

Maar 1 ding vinden we allebei ongelooflijk, waarom hebben we nergens gezien of te horen gekregen dat Benthe een eigen paspoort nodig heeft voor America,

America, the land of dreams/ america, the land that can shatter dreams.

ach, wij weten ook wel dat het onze eigen stomme schuld is, maar we moeten ook een beetje kunnen foeteren toch!

en dit is het verhaal waarom we weer in Zwolle zijn

nou, en dat gebeurt ons weer, opa en oma hebben zich verslapen, papa en mama slapen ook nog even door,
maar het vliegtuig vertrekt wel

papa en mama hebben enorme ruzie gehad en willen niet meer op huwelijksreis

JAmaica of toch NEEmaica

op schiphol aangekomen durft martijn de vliegreis toch niet aan met zijn rug

benthe is weer ziek geworden

martijn wilde niet meer verder met anne na het goed bekijken van het groene boekje

oeps martijn heeft toch meer uitgevroten met de stripper als hij had vertelt, anne is boos en gaat niet meer met hem weg

martijn komt er op schiphol achter dat benthe toch niet zijn dochter is, en gaat linea recta weer naar huis

en waar slaat dit allemaal op????????
zie nieuwe post

na een aantal daagjes ziek te zijn geweest, gaat het gelukkig weer een heel stuk beter met mij. Gister heb me heerlijk vermaakt op de huwelijksdag van papa en mama, wat hebben we genoten met zijn allen! vandaag heb ik weer lekker bij opa en oma uit kampen gespeeld. papa en mama konden de boel van het feest gaan opruimen en de laatste check voor de koffers doen.

Alles staat klaar in de hal en ik slaap al met mijn kleertjes voor de reis aan. Vanacht om 4 uur ga uit mijn bedje in het autostoeltje, bij opa en oma uit ruinen. zij komen ons zomaar ophalen midden in de nacht om ons weg te brengen, lief is dat he!
nou en dan gaat de reis beginnen, ik ga vliegen, voor het eerst, niet 1 keer, nee 3 keer!!
eerst naar londen, dan naar miami en dan naar jamaica.
Om 9 uur s’avonds (jamaicaanse tijd) komen we dan aan….
spannend he!!!

het avontuur gaat beginnen

papa en mama lopen gestressed rond, want ze moeten nog zoveel regelen. Ik vermaak me wel want ik ga elke dag weer ergens heen, dan weer naar de winkel, dan naar de weilanden en de koeien, en iedereen wil wel met me spelen.
Maar over een paar daagjes stap ik voor het eerst het vliegtuig in. Voordat ik dat uberhaupt mocht, heb ik al een prikje gehad zodat ik niet ziek kan worden op vakantie, nou ja voor die ziekte waar ik het prikje voor heb gehad dan he!
De koffers staan klaar en mama blijft er maar naar staren en ondertussen is ze aan het nadenken of alles er wel inzit.
Mam…. Op Jamaica hebben ze ook winkels hoor!